Afgelopen zaterdag stond ik weer op de markt. Niet omdat het campagnetijd is maar omdat het openbaar vervoer in het Gooi – en dus in Huizen – ernstig bedreigd wordt met sterke verschraling. Door een waardeloze aanbestedingsprocedure van de provincie (met minimale eisen en een net zo’n minimaal budget) dreigen vele lijnen aangetast te worden. Een aantal wordt opgeheven, een ander aantal wordt verminderd in ritfrequentie. Bijna geen lijn blijft onaangetast. In 2011 moet deze dienstregeling ingaan; hoog tijd voor actie dus!
Buurtverenigingen, politieke partijen en belangenorganisaties gaan a.s. zaterdag gezamenlijk de straat op in de hele regio!
In mei van dit jaar heeft de provincie Noord-Holland het openbaar vervoer voor onze regio voor de periode 2011-2019 gegund aan Connexxion. Met deze gunning is het startschot gegeven voor een sterke verschraling van het openbaar vervoer in Gooi en Vechtstreek. Niet alleen door het belabberde Programma van Eisen dat de provincie had opgesteld, maar ook door het belachelijk lage bedrag dat ter beschikking werd gesteld. Voor Connexxion – de enige inschrijver op de aanbesteding – geen uitnodiging om méér te doen dan in het PvE gevraagd wordt, en reden om sterk te korten op ritfrequenties en chauffeurs.
Iets wat een raadslid definieert is wat mij betreft hoe hij/zij zich buiten het gemeentehuis opstelt. Eens in de zoveel tijd opdraven voor een vergadering en daar (wel of niet) je stukken voor lezen is niet zo’n kunst – alhoewel je ook daarin jezelf kunt onderscheiden door getoonde inzet. Maar de rest van het jaar zit je niet in het gemeentehuis. Je doet je werk, leeft je leven en – als het goed is – toont af en toe je interesse voor de inwoners die van jouw beslissingen afhankelijk zijn. Als het goed is.
Hoe staat de gemeente Huizen tegenover het pleidooi van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) om te streven naar opschaling of niet vrijblijvende regionale samenwerking? Op de algemene ledenvergadering van de VNG stemmen de leden (alle Nederlandse gemeenten) over een voorstel met deze strekking. Gelet op de positie van Huizen in de herindelingsdiscussie in het Gooi, is de Huizer GroenLinks-gemeenteraadsfractie benieuwd naar het standpunt van de gemeente; gaat ze voor of tegen het voorstel stemmen?
Recent zijn in de media allerlei berichten verschenen naar aanleiding van de sinds september 2009 geldende verplichting om bij het aanvragen van een paspoort vingerafdrukken af te staan. Daarbij gaat het om de wijze van afnemen en de (veilige) opslag van de gegevens, en het gebruik van de gegevens door derden. De overheid is verplicht persoonsgegevens goed te beveiligen; hoe veilig doet de gemeente Huizen dit? Als vingerafdrukken in een verkeerde paspoort terechtkomen, kan dat voor de paspoorthouder tot veel problemen leiden in landen waar de afdrukken worden gecontroleerd. En dan rijst natuurlijk meteen de vraag: wie is er verantwoordelijk voor de fouten als burgers schade lijden?
Het beleid dat de gemeente in 2011 gaat voeren wordt officieel vastgesteld tijdens de begrotingsraad in het najaar. Ter voorbereiding worden in de raad van 1 juli a.s. algemene beschouwingen gehouden. Dat gebeurt aan de hand van het jaarverslag 2009 (de zgn. Programmarekening 2009) en conceptprogramma’s voor de programmabegroting 2011, waarin de plannen voor alle beleidsterreinen staan.
Het Sijsjespad tussen Oud Bussummerweg en Sijsjesberg bestaat al zeker vanaf eind jaren veertig, begin jaren vijftig als openbaar toegankelijk pad. Dat is de strekking van alle reacties die zijn binnengekomen op mijn vraag in De Huizer Courant van 28 april jl.
Onlangs is het Sijsjespad, het wandelpad dat van de Oud Bussummerweg langs de akker (nu een omheind weiland) naar de Sijsjesberg loopt, afgesloten door de nieuwe eigenaar van het terrein. Meerdere buurtbewoners hebben hiertegen bezwaar gemaakt; een van hen heeft het college van burgemeester en wethouders officieel verzocht het openbare karakter van het pad te herstellen. Het college stelt echter dat de eigenaar gerechtigd was het pad af te sluiten, omdat het in 1987 niet openbaar was; pas na 30 jaar is er sprake van door verjaring ontstane openbaarheid van de weg.
Altijd als ik stukken van gemeentes, provincie of rijksoverheid lees over wonen en woningen bouwen, wordt er gezegd dat “het eigen woningbezit gestimuleerd moet worden”. Op zich een heel nobel streven: wie wil er niet zijn eigen huis, met eigen eventuele winstuitkering, eigen verantwoordelijkheid en eigen keuzes? Ik denk iedereen wel. De harde realiteit is alleen dat niet iedereen een eigen huis kan kopen. Sommigen zijn niet kapitaalkrachtig genoeg, anderen zijn mentaal of sociaal gezien niet in staat een eigen huis te bezitten. Is het de taak van de overheid om kopen aan te moedigen?
Vandalisme: hoe op te lossen? Geef ons uw suggesties! 
Laatste reacties